Czy Wasz obiekt jest gotowy na LNG? 7 pytań, które porządkują decyzję przed wdrożeniem LNG

Jeśli zarządzasz zakładem, w którym liczy się ciągłość procesu, albo odpowiadasz za infrastrukturę komunalną i musisz myśleć o pracy instalacji w sezonie, awariach i ograniczeniach lokalnych warto rozważyć wdrożenie LNG. Proces ten powinno się zacząć od praktycznych pytań, a nie od ogólnych deklaracji. W takich projektach – niezależnie od tego, czy mówimy o przemyśle, czy o obiekcie samorządowym, zwykle należy uporządkować podstawy: profil zapotrzebowania, wymagane parametry, warunki na terenie obiektu i sposób późniejszej eksploatacji. Dlatego poniżej zebraliśmy 7 pytań, które szybko pokazują, na co zwrócić uwagę i jakie informacje są potrzebne na start. 

LNG to gaz ziemny skroplony w temperaturze ok. -162°C, którego objętość w postaci ciekłej jest ok. 600 razy mniejsza niż w warunkach normalnych w stanie gazowym. Ta cecha umożliwia logistykę kriogeniczną i zasilanie obiektów poprzez stację regazyfikacji LNG- stacjonarną lub mobilną. W praktyce jednak „LNG na obiekcie” to nie jeden element, tylko wiele czynników składających się w jedno: parametry technologiczne, lokalizacja, bezpieczeństwo, organizacja pracy i codzienna eksploatacja.

Najważniejsze pytania przed uruchomieniem instalacji LNG:

1) Jaki jest profil zużycia? 

Dlaczego to ważne? 

Profil zużycia decyduje o tym, jak projektować infrastrukturę: czy potrzebujecie stabilnej pracy 24/7, czy raczej zmienności, szczytów i spadków (np. weekendy, sezon grzewczy, kampanie produkcyjne). Bez tego łatwo przewymiarować instalację albo  jeszcze gorzej  zbudować rozwiązanie, które „działa na papierze”, a w rzeczywistości nie pasuje do charakterystyki obiektu. 

Co przygotować na start: 

• dane o zużyciu w ujęciu 15-minutowym/ godzinnym/ dobowym/tygodniowym/sezonowym (najlepiej z liczników lub systemów automatyki), 

• Listę głównych odbiorów mocy oraz całkowitą moc zainstalowaną, 

• informację o zmianowości produkcji / pracy obiektu, 

• listę procesów krytycznych (co nie może stanąć), 

• mapę „pików”: kiedy i dlaczego skacze zapotrzebowanie, 

• Plany rozbudowy/istotne zmiany zapotrzebowania na energię w ciągu najbliższych lat. 

Typowe pułapki: 

• decyzja na podstawie „średniej miesięcznej” (średnia jest użyteczna do wyliczeń finansowych, ale z technicznego punktu widzenia, potrafi ukryć wszystko, co istotne), 

• brak rozróżnienia na zużycie technologiczne vs. bytowe/grzewcze, 

• niedoszacowanie zapotrzebowania w sytuacjach niestandardowych (rozruchy, postoje, awarie). 

2) Jakich parametrów gazu potrzebuje instalacja? 

Wdrożenie LNG na obiekcie kończy się sukcesem wtedy, gdy parametry po regazyfikacji są zgodne z wymaganiami instalacji odbiorczej: chodzi m.in. o ciśnienie, temperaturę a także przepustowość i zmienność warunków pracy. 

Co ustalić: 

• wymagane ciśnienie na wejściu do instalacji / kotłowni / CHP, 

• dopuszczalne wahania ciśnienia i przepływu, 

• wymagania urządzeń końcowych (palniki, kotły, promienniki, jednostki prądotwórcze, układy kogeneracyjne), 

• czy obiekt ma własną stację redukcyjną / układ regulacji. 

Na co zwrócić uwagę praktycznie: 

• parametry „na papierze” vs. parametry „w krytycznych momentach” (rozruch, skok zapotrzebowania), 

• spójność dokumentacji. 

Częsty błąd: 

„Jakoś to będzie, przecież to gaz.” 

Tak, instalacje gazowe są dość elastycznym źródłem energii, które można projektować modułowo, lecz każda instalacja szyta jest pod konkretnego klienta, a więc i dokładne parametry pracy. 

3) Jaką rolę ma pełnić LNG? 

W tym punkcie naprawdę warto być bezlitosnym wobec własnych założeń. LNG może pełnić różne role- i od tego zależy skala, rozwiązania techniczne i sposób eksploatacji. 

Najczęstsze role LNG na obiekcie: 

• zasilanie podstawowe (główne źródło energii dla obiektu poza siecią), 

• rezerwa/backup (awaryjne lub okresowe wsparcie), 

• rozwiązanie tymczasowe / pomostowe (np. na czas modernizacji, ograniczeń przyłączeniowych, przejściowych potrzeb). 

Co trzeba doprecyzować: 

• jak często LNG będzie używane (ciągle / sezonowo / sporadycznie), 

• jakie są wymagania co do ciągłości pracy w danym scenariuszu, 

• Planowany rozwój- mocy oraz zużycia energii w danej perspektywie, 

• Planowane przyłączenia alternatywnych źródeł energii. 

Dlaczego to jest kluczowe? 

Bo „LNG jako rezerwa” i „LNG jako podstawa” to zwykle dwa różne projekty: inne wymagania, inne procedury, inna logika utrzymania. 

4) Jaki poziom gotowości awaryjnej jest potrzebny? 

To pytanie brzmi prosto, ale ma ogromny wpływ na projekt.  Najpierw ustalcie: co ma się wydarzyć przy przerwie w zasilaniu?  Czy wystarczy ogrzewanie infrastruktury i podtrzymanie krytycznych procesów?  Czy trzeba utrzymać proces technologiczny bez przerwy?  Czy celem jest bezpieczne wygaszenie i kontrolowany restart? 

Zdefiniujcie horyzont czasowy: 

• Minuty- stabilizacja, przełączenia, uniknięcie „twardego stopu”, 

• Godziny- utrzymanie kluczowych odbiorów, 

• Doba i więcej- dłuższa praca w trybie awaryjnym. 

• Istotnym parametrem jest również, ile czasu instalacja wytrzyma bez zasilania. Czy musi być to zasilanie bezprzerwowe, sekundy czy minuty.  

Co warto mieć na papierze: 

• scenariusze awaryjne (proste: kto, co, kiedy robi), 

• priorytety odbiorów (co ma pierwszeństwo), 

• procedury przełączeń i testów. 

Najczęstszy problem: 

Brak ćwiczeń i testów. Plan awaryjny, którego nikt nie poznał oraz nie zastosował podczas testów, nie będzie pewnym wyborem w trakcie awarii co może przełożyć się na znaczne straty. 

5) Czy są warunki lokalizacyjne pod stację regazyfikacji? 

Stacja regazyfikacji LNG to infrastruktura techniczna, która musi mieć zapewnione warunki montażu, dostępu i bezpiecznej eksploatacji. W projektach często „wygrywa” nie technologia, tylko… lokalizacja. 

Sprawdźcie: 

• dostępne miejsce i układ terenu, 

• możliwość dojazdu i pracy serwisu, 

• wymagania ppoż. i organizacja stref bezpieczeństwa, 

• warunki dla instalacji i infrastruktury towarzyszącej (podłoże, odwodnienie, odległości, ograniczenia lokalne), 

• integrację z istniejącą instalacją gazową na obiekcie. 

Dobra praktyka: 

Wykonać wizję lokalną z osobą mającą kompleksowe spojrzenie na całość przedsięwzięcia od zaprojektowania przez realizacje aż do eksploatacji. Na etapie projektu, można nie zauważyć wielu trywialnych problemów takich jak strona otwierania bramy, przechodząca ścieżka kablowa, hydrant czy zakaz ruchu ciężkiego. 

6) Czy  teren obiektu jest przygotowany na transport LNG? 

Elementy do sprawdzenia: 

• dojazd i możliwości manewrowania, 

• nośność nawierzchni, promienie skrętu, wysokości/bramy, 

• organizacja ruchu (kto kieruje, gdzie się zatrzymuje, jak wygląda wjazd/wyjazd), 

• procedury BHP i instrukcje dla osób na obiekcie. 

7) Kto będzie operował instalacją na co dzień? 

To pytanie jest niedoceniane. A potem jest zdziwienie, że „to miało działać samo”. 

W praktyce potrzebujecie: 

• jasno określonej odpowiedzialności (kto jest właścicielem procesu po stronie obiektu), 

• procedur i instrukcji eksploatacji 

• planu szkoleń, 

• harmonogramu przeglądów i działań serwisowych, 

• zasad komunikacji w sytuacjach niestandardowych. 

Warto zaprojektować nie tylko instalację, ale też role w procesie: kto podejmuje decyzje, co jest sygnałem alarmowym, kto uruchamia działania serwisowe. 

Jak może pomóc GAS-TRADING S.A.? 

W GAS-TRADING S.A. realizujemy transport LNG oraz usługi związane z infrastrukturą regazyfikacji LNG (stacjonarną i mobilną). Zajmujemy się również kompleksową instalacją elementów dostarczających gaz do obiektów. Posiadamy możliwości finansowania przedsięwzięcia lub długoterminowe wypożyczenie sprzętu.  Jeśli chcecie, pomożemy przejść przez powyższe 7 pytań krok po kroku i uporządkować informacje potrzebne do decyzji. 

Czekamy na kontakt. Inżynierowie GAS-TRADING S.A. pomogą zaplanować proces wdrożenia po stronie infrastruktury LNG: od założeń i konfiguracji, przez wymagania na obiekcie, po uruchomienie i zasady eksploatacji.